Bekorende molen

Gisteren werden we door ons ouders getrakteerd op een etentje in restaurant de Zwadderkotmolen te Mater.

zwadderkotmolen

Even op voorhand de website gecheckt, heel mooie menu’s , een uitgebreide whiskykaart, maar… geen woord over de wijnen.

Correctie, men kan lezen dat elk menu wordt begeleid door aangepaste of geselecteerde wijnen, een formule die menig wijnliefhebber argwijnend doet fronsen.

Maar viel dàt even mee zeg…

Bij het ‘Lauw slaatje van licht gerookte Sint-jacobsvrucht en truffelaardappel met paprika, groene olijven, kappertjes en kerstomaat in een kuipje van radicchio begeleid door vinaigrette met truffelolie’ (hoe komen ze erop) dronken we een lichtvoetige maar toch gestoffeerde en frisfruitige Chileense Sauvignon blanc.

Bij de ‘Groenlandse tarbot met op beuk gerookte zalm met notenolie en bieslook; sabayon van spinazie met waterkers en lasagnechips’ schonk men ons een chardonnay (gelukkig niet verprutst door overdreven houtlagering) uit Saint Veran (Maconnais). Minder zuren dan de sauvignon maar een knappe wijn, ideaal bij het gerecht.

Verrassend genoeg (en dat wijst voor mij op de intelligente keuze van de sommelier) dronken we bij het vleesgerecht een Beaujolais. De ‘kalfsfilet pur met een korstje van gerookte mozzarella en sjalot gesauteerde krielaardappeltjes, sausje met chorizon geglaceerde jonge worteltjes en een pastinaak gekruid met tijm’ werd begeleid door een heel mooie, superjonge en daardoor volfruitige Saint-Amour.

Perfecte keuzes, maar een beetje freak vraagt of hij tóch ook de wijnkaart eens mag bekijken.

“Het is alleen uit interesse hoor, we gaan zeker de wijnkeuze niet veranderen.”

We hébben de wijnkeuze niet veranderd (dat was helemaal niet nodig) maar er stond zoveel betaalbaar moois op (‘het moet toch plezant blijven hé’ aldus de zaalmeester) dat we het niet konden laten om na het eten nog een flesje extra te bestellen. Een Tour Haut Caussan, Médoc 1995, wijn met een héél goede reputatie die ik ken van jongere jaargangen maar waarvan ik altijd al het gevoel had dat ie enorm veel tijd nodig heeft.

Philippe Courian (ook van Chateau Cascadais in de Corbières) maakt inderdaad een echte bewaarwijn, en deze 1995 was een ideale gelegenheid om deze wijn op dronk te proeven. Hoewel, op dronk, na openen (perfect gedaan door de jonge sommelier) had ie wel nog even tijd nodig om z’n nog ruim aanwezige tannines op adem te laten komen van de plotse zuurstoftoevoer.

Maar na een tiental minuten in het glas vond deze wijn zichzelf terug en bloeide zijn heerlijk koppige persoonlijkheid open tot een supersympathieke, vlotte maar toch diepzinnige gezel aan tafel.

Een restaurant die zulke heerlijkheden kan aanbieden aan 30 € /fles is heel goed bezig.

Ik denk dat ik binnenkort met Gerten eens binnenspring voor een dagschotel.

En dan vragen we er ons een flesje Giscours 2003 bij.(55€).

Advertenties

2 gedachten over “Bekorende molen

Reacties zijn gesloten.