Gedichtendag

Wijnstok

 

Als een poes tegen de poten van een stoel
vleit de morgen zich tegen de luiken.
Van het vuur rest enkel nog de zure as
en de gerookte geur van gisteren.
Geen tederheid. Geen woord. 

Een kopergele zon steekt de klaroen
en de hemel zet zijn kraag rechtop.
Het is november beneden op het plein.
Vervreemd als jaarlijkse chrysanten
lopen Giacometti’s mensen aan elkaar voorbij.
De dag is haastig
en kijkt verlangend naar de herdersster,
naar de dichtgevouwen  schotten,
naar het zoemen van de lamp, het zwijgen,
het zenuwachtig sissen en het spokken van het vuur.
Op de balken schemert wat ik al een poos vergeten was:
de hunker die vergeeld is
als de late bladeren op de
wijnstok
en de openbaring van verdrongen angst.

 

Raf Deknock

Umbria, 12.11.2007

 

 

Raf Deknock was in de late jaren ’70 m’n leraar zedenleer (‘ethiek’ zoals hij het zelf liever noemde).
Hij is één van de weinige leerkrachten die me is bijgebleven.

Lief

Lieve Schoonzus, schoonzus Lieve, 

Langs deze weg een ode aan jouw onbaatzuchtige betrokkenheid.

Ik moet met enige gene bekennen dat ik eigenlijk weinig aan je denk.
We zien elkaar zowat tweemaandelijks, meestal ter gelegenheid van een verjaardag of een of ander Heidens feest. Onze conversaties, hoewel meestal beperkt, getuigen steeds van een gelijkaardige kijk op het leven en op de eigenaardigheden van de menselijke soort. Een relativerende en bij wijlen spottende toon is ons daarbij zeker niet vreemd.
Afgezien van deze familiebijeenkomsten zijn er zoals ik stelde dus weinig momenten waarop je verschijning, je zorgen of je passies me door de geest glippen.
Ik wil nu niet overdrijven in de andere richting, ik verdenk je er zeker niet van over mij te dagdromen, maar met mijn wijnpassie leef je alvast heel erg mee.
Ontelbaar zijn de wijnartikeltjes uit Knack of andere hippe tijdschriften die je speciaal voor mij opzij legde en meestal zelfs in een grote bruine enveloppe verzamelt.
Maar je empathie gaat verder dan dat.
Twee jaar terug bespeurde je op een rommelmarkt op ’t Zand een heus wijn-gezelschapspel, “de Wijnkenner”, een soort Trivial Pursuit voor wijn aficionado’ s.
De naam wil ik me allesbehalve toedichten, het spel heb ik al enige keren met graagte en onder het genot van een wijntje met enkele vrienden gespeeld.
Ik durf te zeggen, weinigen zijn er al in geslaagd me zulk een passend en verrassend cadeau aan te bieden.
En kijk, enkele dagen terug lukte het je om deze tour de force te herhalen.
Je gooide er dan nog enkele zuurverdiende eurocenten tegenaan om me met je gsm op mijn vast toestel te bellen met de vraag of het me interesseerde, dan wel of ik me het klein(wijn)ood nog niet zelf had aangeschaft.
Op de eerste vraag kon ik gretig bevestigend antwoorden, de tweede kon ik gelukkig ontkennen.
In het meest ethische en klantvriendelijke warenhuis van België had je een cd-rom zien staan die was afgeprijsd van een heel hoog bedrag ( je sprak van ‘iets in de vijftig’) naar twee euro en een half. De ‘Guide Hachette’ of zoiets, ken je dat?
Welja, Lieve, ik ken dat. En ik ben toevallig nog niet in het bezit van de editie 2005.
En mocht dit wel het geval zijn geweest, ook dan was ik nog erg geïnteresseerd in de eenmalige aanbieding, aangezien ook de 9 edities ervoor op de cd-rom zijn opgenomen.
Moet ik hem opsturen? vroeg je me. De portkosten zouden de aankoopprijs in dat geval bijna overschrijden, dus neen, ik wacht wel tot het volgende Heidense feest.
Maar ondertussen bereikte het cadeau me via enkele tussenkanalen die zich vrijblijvend ten dienste stelden van het hogere doel, namelijk een gratis levering ten huize vinejo
.
Het Hagarmopje dat geplakt was op de bruine enveloppe bezorgde me een nog grotere glimlach.

In de hoop je ooit ook op deze manier te kunnen verblijden,
groetjes van je schoonbroer,

Vinejo


 

hagar

 wijnkenner

 

De avonduren van Vinejo & co: “De zaak Las Cases”

leoville en co

Een  korte update van m’n drankmisbruik in 2008.
Alle wijnen werden gedronken in (wisselend en soms waggelend) gezelschap.

Dalmiro Primitivo 2003, Fattoria Fiaminga: één van de wijnen van Jan Thys, die deze wijn met Pugliaanse druiven in Toscane fabriceerde. De wijn intrigeerde alle aanwezigen door z’n speciale karakter. Ik noteerde volgende omschrijvingen:
Asbak, putje, animaal, zelfs licht anale toets(sic), mest, stal, sigaren (groene St Michel), Camille( pissebloem), PUUR PAARD.
Gerten sprak over een mésterlijke wijn.

Rust en Vrede , Stellenbosch 2001: Bevestigde het goeds van vorige keer ( zie hier )
SSS: Schitterende SuidAfrikaanse Shiraz wijn! 89 ptn

Chateau d’ Issan , Margaux 1997: Onmiddellijk na openen even schrik dat dit dan toch de fles was die ging bewijzen dat 1997 al lang op moest. Maar na verloop van tijd bleek deze wijn zich toch mooi te ontwikkelen tot een gracieuze, ouderwetse Médoc met aardse toetsen en fijne zuren. Het enthousiasme van oude wijnfreak St Canarus werkte wel aanstekelijk, dat moet gezegd… (oude : de wijn dus, niet St Canarus, die is nog piepjong) 88

Chateau Maquin 2003, St Georges St Emilion : Zwart fruit, nouga , peperkoek en amandel, een elegante wijn met vrouwelijke merlotcharmes.  
Chateau Mannequin als het ware. 86

Chateau Pontet Canet, Pauillac 2002 : Ook hier waren de ooohs en de aaaahs niet van de lucht, een enorm fris aroma van verfijnd (whiskey)hout en zuiver zwart fruit ( bosbesjes) ging een evenwichtige mond vooraf die dankzij de rijpe tannine op geen enkel moment branderig aandoet. Deze wijn heeft z’n hoekige fase nét achter de rug blijkbaar. Enig minpuntje: Hij was zó zuiver dat je hem bijna als ‘ technisch’ zou kunnen omschrijven. 90+

Domaine de Huard, Coeur Cheverny 2001 Blind geschonken aan zes ervaren wijnliefhebbers, uiteraard herkende niemand de druif. De gokken waren nochtans héél verdienstelijk en gingen van Chenin Blanc tot Riesling en zelfs Chardonnay uit de Jura.
Niets van dit alles,
Cour Cheverny  is de enige appelatie ter wereld waar wijn gemaakt wordt van de Romorantin, een unieke Loire druif met eigenzinnige zuren en een verbazend verouderingspotentieel.  Niet duur trouwens, zeven euro bij Lambrecht 

Bourgogne Blanc 2005, Sylvain  Pataille: een ontdekking van KK, en wat voor één. Een zacht aroma van rijp wit fruit, lichte citrustoets. In de mond verrassend vol maar tegelijkertijd fijn en evenwichtig. Een harmonieuze wijn met een knappe afdronk waarin plots okkernoot opduikt.
Mooi, heel mooi zelfs en dat  aan…7€!!  87ptn

Allende 2003, Rioja: een witte Rioja godbetert, en dan nog een redelijk fantastische  witte Rioja.
Gemaakt van oude sokken, eh, stokken Viura en Malvasia, 13 maanden gerijpt op houten vaten van Allier. Dit deed me eerlijk gezegd denken aan een topchenin, stijl Savennières. Mooi vol maar toch niet lomp( denk aan die vrouwelijke professor uit de Slimste Mens), honing, nootjes, rijp fruit, evenwicht, schitterend. Na enig opzoekwerk blijkbaar 90ptn van Parker. Van mij krijgt ie 91!

Le Primitif, Gigondas 2001 De topcuvée van een cooperatieve, ooit gekocht in Colruyt.
Bracht niet echt wat ik ervan verwacht had, is nu zeker op dronk, had ‘m zelfs liever wat
jonger soldaat gemaakt. Maar toch, had nog genoeg munitie over om ons naar het slagveld der katers te begeleiden. 86

Borie de Maurel cuvée Maxime, Minervois 2000
Oorspronkelijk was het de bedoeling deze 100% mourvèdrecuvée blind naast een Bandol te plaatsen. De Chateau Gaussen 2000 die ik erbij opende had echter jammer genoeg last van de door alle wijnliefhebbers alom gevreesde TCAbesmetting. Zonde.
Toch was deze wijn sowieso  moeilijk te vergelijken met een Bandol. Hij vertoonde een intense neus van zoethout, chocolade, bessengelei en cassis en een warm mondgevoel maar hij had enigszins  last van bijtende tannines. Het blinde proefkonijn dacht ( ondanks de kleur ) eerder aan een grenache, en ik kon dit eigenlijk perfect begrijpen. Knappe wijn, maar volgens mij nog 3 jaar te
jong geopend. 87ptn

Rossocupo IGT Campania 2003  In de neus munt, calisse, rubber. Intens en vol in de mond, alcoholische indruk maar pakken dicht bij elkaar gedromd fruit. Doet wat denken aan een vin doux naturel uit de Rousillon.
Misschien een wijn die het iets té goed wil doen, miste wat finesse. Daarbovenop kwamen dan nog droogtrekkende tannines, blijkbaar was 2003 ook in Italië een jaar waarin men de looizuren niet ten volle rijp kreeg. 85 ptn

Chateau La Croix St Georges, Pomerol 2002
De v
orige fles van
Jean-Philippe Janoueix die ik dronk, Croix Mouton 2004, had me danig ontgoocheld.
Maar deze topPomerol maakte dit meer dan goed. Ik dronk ‘m blind en KK wou me op het verkeerde been zetten door te stellen dat het een wijn was van zeven euro.
No way, Vinejosé.
Aanvankelijk gesloten, nadien openbloeiend vertoonde deze wijn een mooie finesse en, voor een merlotgedomineerde wijn, een merkwaardige diepte en structuur. Ik hield sommige slokjes meer dan 20seconden in de mond en slaagde er niet in deze fabuleuze wijn uit te spuwen. 92 ptn

Chateau Léoville Las Cases, St Julien  2004
Van de familie Delon dronk ik al de Clos du Marquis uit hetzelfde jaar, een wijn die verbazend fruitig en eigenlijk atypisch Bordeaux was. Misschien lag dit aan een hoge merlotfactor, bij de topBordeaux’ gebruikt men in iets moeilijker jaren bijna alle rijpe cabernet voor de eerste wijn. Zo ook voor deze Léoville, die meer dan 70% cabernet sauvignon bevat.
Na openen onmiddellijk elegant fruit, rood én zwart, een zeer volle maar tegelijk fijne neus. In de mond was deze wijn de harmonie himself, evenwichtig, met een vrouwelijke finesse. Een St Julienne eigenlijk. Verder noteerde ik na een tijdje grafiet en plots ook wat houttoetsen, vanille en caramel. Dit is een wijn om blijvend in de mond te houden, eigenlijk slik je hem niet echt door, je blijft hem rondleiden doorheen gans je mond, je blijft knabbelen tot ie als het ware wegsmelt op je tong. De afdronk is fantastisch, de wijn verwent nog minstens een minuut je olfactorisch genotscentrum.
Ik betaalde 65€ voor deze fles, een som waar sommige gezinnen misschien de laatste week van de maand moeten mee doorkomen, maar toch vonden KK en ik eensgezind dat de meerwaarde de meerprijs verantwoordde. 95-97ptn
Jammer dat dit soort  wijnen niet in de 25-30€klasse zit, want dit zijn de flessen die elke wijnliefhebber terug doen beseffen waarom ie z’n ziel, z’n hebben en z’n houden zou verkopen om dergelijk godensap te kunnen drinken.


La Mission de Bert

Het beloofde een leuke namiddag te worden ten huize Bert.
Degustatietje met Vine
jo, Gerten, extra gast Venne en mezelf.
Ik wist al wat ik zelf ging schenken en ik wist wat de ‘gemeenschappelijke’ fles was:
La Mission Haut Brion 2001.
De rest was vooralsnog een raadsel…

DSC02866
Copyrights Gerten

 
Meteen bij aankomst ontkurkte Vinejo de La Mission Haut Brion 2001 om deze even te laten pauzeren, maar vanzelfsprekend ook om er meteen even van te kunnen nippen.
Al ras werd duidelijk dat dit een raswijn is. Gesofisticeerde geur van fijn rood fruit, grafiet (wat me enkel bij de grotere wijnen lijkt voor te komen) en een vleugje hout. Zeer fijne tannines, met een mooi evenwicht. Een zijdezachte wijn maar trek uit die ‘zacht’ geen verkeerde conclusies: dit is een zeer rijke en volle wijn, met een prachtige lengte. Wij gaven deze topper een onvoorwaardelijke 93-95.

DSC02706

Onze Gerten bracht als eigenlijke beginner (ik heb het wel degelijk over de wijn) een Buzet op tafel: Chateau de Gueyze 2004. Opvallend donker met in de neus rijp, rood fruit, lychee, peper en een toets snoepgoed. Soepel, sappige en uitgebalanceerde wijn met de nodige tannines en een bittertje alcohol (13.5%) in de afdronk. Score (gemiddeld): 82+

Intussen had ook Vinejo zíjn eerste fles geopend: Valduero Reserva 1998, een op 100% Tempranillo gebaseerde Rioja met een rijke neus van kers, amandel, caramel, rozijn, chocolade en room. Fris in de mond met lichte (niet storende) zuren, rood, geconfijt fruit en ook hier een toets alcohol. 87/100
 

DSC02721

 

Mijn eigen eerste fles, waarvan ik zelf absoluut niet wist wat te verwachten, had ik zo’n anderhalf uur op voorhand geopend. Toen ik even mijn neus boven de flessenhals hield, was mijn eerste gedacht: zeer complex.
Bij het schenken stoof de toast-geur ons in de neus. Verder aroma’s van solfer, gesmolten boter, caramel, vanille. Een warme geur, zo leek wel. Aanvankelijk een tip duivels maar dan wordt de wijn fluweelzacht, met toetsen van gesmolten boter en gebak.
In een tweede fase primeren de geuren van lichte toast en … stront. Maar dan wel stront na het nuttigen van een 4-gangenmenu in Hof Van Cleve.
Oja, welke wijn was het, wilde u nog weten?
Chateau Beauregard 2002, Pomerol, 70% Merlot, 30% Cabernet Franc. Kreeg een 88+ mee.

Onze last-minute-guest, Venne, bracht ook een ‘ferme beeste’ mee.
Een Vin de Pays uit de regio Languedoc-Rousillon: Domaine d’Aupilhac – Les Plôs de Baumes 2003.
Dit domein maakt maar liefst 10 wijnen, waarvan deze telg met Cabernet Sauvignon, Merlot en Cabernet Franc het langst rijpt op foudres: 30 maanden!
Die ferme beeste móet wel een paard zijn want ons reukorgaan wordt verblijd met  aroma’s van paardenstal,  nieuw leder (het zadel zeker?) en het – op deze blog inmiddels alom bekende – ‘putje’. Harmonieus in de mond met noties van koffie. Eén foutje noteerden we voor deze wijn, die uiteindelijk een 89/100 kreeg: droogtrekkende tannines naar het einde toe.

Gerten schonk ons met zijn tweede fles een Bourgogne (Aaah, eindelijk, zullen velen nu denken):
Nuits-St.-Georges 1er Cru Aux Chaignots, Domaine Alain Michelot 1998.
Bourgogne-leek zijnde moest ik hier toch enig opzoekwerk over doen.
Voor velen onder jullie waarschijnlijk al een weet, maar ik geef het toch nog even mee:
In Bourgogne worden de percelen uitgebaat door verscheidene wijnbouwers en het is eerder de naam (en de vaardigheid die aan deze naam gekoppeld is) van deze producenten die het verschil maakt.
Het domein van Alain Michelot in Nuits St Georges, beslaat heden ten dage 8ha wijngaarden in de gemeentes Nuits-Saint-Georges (7,5ha) en Morey-Saint-Denis (0,5ha).
Op het einde van de vorige eeuw werd deze eigendom geherwaardeerd.
Meer dan de helft van de percelen van Alain Michelot, zijn als Premier Cru geklasseerd.
We krijgen een opvallend lichtkleurige Pinot Noir met aroma’s van zacht, rood fruit en leder met een gebrande toets. Evenwichtig in de mond met fijne zuren en tannines die naar einde toe meer droogtrekken (1998? Amai). Een volmondige 91/100!

DSC02703

Wie dus dacht die namiddag een Bordeaux-degustatie mee te maken, wel, die kwam  bedrogen uit. Maar hier zien we dat bedrog wel positief….
Bij mijn eerste slok van Vine
jo’s tweede fles zei ik meteen: doet me sterk denken aan de Paciencia die we hier vorige keer dronken. En inderdaad: een donkerpaarse Spanjaard met 95% Tempranillo – van 85 tot 100 jaar oude wijnstokken – en 5% Cabernet Sauvignon en Merlot: Cyclo 2004 (D.O. Ribera del Duero).
Licht floraal geparfumeerd met impressies van koffie en alcohol. Een vlezig en
sterk geconcentreerde, full bodied wijn met
jonge tannines (Gerten vroeg zich even af of het om de jaargang 2008 ging…) Kreeg van ons allen unaniem 92, van Parker 95 (op dronk 2010-2025)!

Van Spaanse Tempranillo naar 100% Syrah uit de Minervois, met de Cuvée Oppius 2004 van Château d’Oupia, waar eigenaar André Iche alle druiven met de hand plukt (of laat plukken) en de wijnen zonder filtering worden gebotteld. Met de Cuvée Oppius staat het domein bekend als één van de kwalitatieve koplopers van de Languedoc.
Ondanks de peper en tannines fris in de mond. Evenwichtig, vlezig en met een mooie afdronk van zacht hout. Alweer een sterke score: 91+

Als laatste schonk ik mijn tweede fles, die ik net voor de degustatie had ontkurkt:
Giscours 2000 (Parker 92). Een typische Médoc met 53% Cabernet Sauvignon, 42% Merlot, de overige 5% is samengesteld uit Cabernet Franc en Petit Verdot.
Robijnrood in het glas met een mooie neus van grafiet en tertiaire geuren als boschampignons en aarde. Een fluweelzachte wijn met zwart fruit, complex en harmonieus. Ondanks de evolutie, toch fris in de mond. Een Margaux die nu op dronk is en ongetwijfeld nog een jaar of 15 tegoed heeft. 93/100

 Bert
DSC02720


Wijndejaarsvraagjes slot

Vinum
=
Deus optimus maximus…
De catechese
van Amaronese

 

Amaronese.

 

 

pijltjeWaar, hoe, met welke fles of ervaring is je wijnpassie begonnen ?
 

Wel, dat is een heel verhaal, zoals dat denk ik met heel wat wijnliefhebbers zo is. Het gaat zo: als bijna tweejarige, ik kon net echt goed lopen en tateren, hield ik ervan om dichtbij het haardvuur, waar mijn vader ’s zondags altijd in zijn Chesterfield een Cohiba zat te roken na het eten, achter de damasten gordijnen weg te kruipen en dan stiekem, zonder dat iemand het zag in de vensterkozijnen op het vensterbankje te kruipen (je weet, wel zo van die hoge, diepe vensters in een herenhuis, met van die kleine bankjes aan weerszijden). Zo kon ik ongemoeid, smoelen trekken naar argeloze voorbijgangers; iets waar mijn moeder een hekel aan had, want “wat zouden de mensen daar dan wel niet van zeggen”.Tot op die bewuste dag er toch wel een iets minder argeloze voorbijganger – ik had ‘m waarschijnlijk al wat te vaak doen schrikken – het raam passeerde, zich plots omdraaide en zo’n lelijk gezicht trok naar me dat ik met een geweldige schreeuw van m’n stiekeme schuilplaats tuimelde en luid blèrend over de grond rolde tegen de hete paravent van het haardvuur. Mijn moeder sprong natuurlijk als een verschrikte hinde op van haar stoel, holde naar haar oogappel en probeerde hem te troosten, maar dat hielp niet echt: een brandwonde op m’n hoofdje, een pijnlijk zitvlak van de val, nog steeds de stuipen op het lijf van de lelijke snoet van die voorbijganger en niet in het minst doodsbang dat ik naar m’n oren zou krijgen omdat me al honderd maal gezegd was dat ik zoiets niet mocht doen.Niets hielp, ik bleef krijsen als een speenvarken tot wanhoop van mijn moeder die al dacht dat ik naast een brandwonde ook nog een schedelbreuk en een hersenschudding moest opgelopen hebben van die vreselijke val. En dan komt mijn vader in het spel. Bedachtzaam legde hij zijn sigaar neer, blies de rook zachtjes kringelend voor zich uit, doopte een vinger in zijn glas en liet me er even aan sabbelen. Ik hield terstond op met huilen, want niets minder dan de betoverende smaak van een amberkleurige en rijk tranende Château d’Yquem 1967 ontnam me elke schrik en bracht me spontaan in stille vervoering.Wel ja, dit geloven we toch allemaal, niet? Een Yquem en een sigaar, een perfecte marriage, zeker. En als tweejarige zal ik vast wel beseft hebben wat ik dronk, laat staan dat ik onthouden zou hebben dat het een Yquem van 1967 was. Bullocks.Jammer genoeg is het gewoon allemaal iets prozaïscher gegaan. Verwoedde Italiëreizers als mijn ouders waren en nog altijd zijn, gingen we elk jaar naar Italië en kwamen we terug door Duitsland. Mijn vader maakte ’s avonds in de hotels, of overdag tijdens de rondrit steeds van de gelegenheid gebruik om de plaatselijk wijnen te leren kennen. Maakte niet uit wat het was: hoe eigenaardiger het klonk, hoe beter haast. Zo had ik al gauw ergens notie van de enorme rijkdom en diversiteit die de Italiaanse wijnproductie eigen is en ook de Duitse Riesling leerde ik appreciëren.Toch bleef dat allemaal wat onbewust: wijn was iets voor bij eten, mocht niet te duur zijn en liefst niet Frans, want om de één of andere reden had mijn vader iets tegen Franse wijn. Ik vind het dan zelf ook een beetje ironisch dat mijn eerste echte bewuste wijnervaring er één in Frankrijk was, in Bourgondië in een heel klein verlaten dorpje dat Chateauneuf heette. ’s Avonds werd er typisch Bourgondisch eten geserveerd aan van die zware eikenhouten tafels, bij een knetterend haardvuur. Die eerste wijn was, hoe kan het ook anders, een rode Bourgogne, een soort wijn waar ik nu nog altijd een passionele haat-liefdeverhouding mee heb. Ik was twaalf, bijna een puber en ik was er zo trots op dat ik de naam van de wijn kon uitspreken: Chapelle-Chambertin. Jammer genoeg herinner ik me niets meer van het jaartal of de naam van de vigneron.

 
pijltjeDrink je elke avond wijn ?
Categoriek: neeje! Ik drink bijna elke avond wijn, maar soms snak ik ook wel eens naar een lekker Belgisch bier: een oude trappist (Orval, Rochefort), een Hapkin, Blanche de Namur, … . Heel wat mensen beseffen nog steeds niet dat bier (op zich of in combinatie met eten) minstens even interessant kan zijn als wijn. Zonde! 

pijltjeWelke appellatie, streek, land draagt je voorkeur weg?
Dit vind ik een bijna onbeantwoordbare vraag, gewoonweg omdat wat mij interesseert in wijn vooral de fenomenale diversiteit is. Zo kan ik altijd bij leren, zijn er steeds weer uitdagingen en grensverleggende ervaringen.En toch heb ik wel degelijk een zwak voor bepaalde appellaties, streken, landen. Eén van de meest interessante appellaties is zeker Savennières omdat daar de Chenin Blanc op z’n intriger
endst is: lelijk en tegelijkertijd verleidelijk, dikwijls van een eindeloze complexiteit om dan nog maar te zwijgen van het fantastische bewaarpotentieel….
Qua streek hou ik erg van
Umbrië, een ‘minder’ bekende wijnstreek in Italië. Het is in de eerste plaats een heel mooie streek met een grote geschiedenis. De Umbriërs zijn nors en trots, maar tegelijkertijd heel hartelijk en passioneel. Er is ontzettend veel te zien en de natuur is er zoals ik ‘m het liefst heb: ruw, maar tegelijkertijd rijk en gul. De Umbrische keuken vind ik geweldig omdat ze zo aards is: veel champignons, gebraden en gerookt wild, olijfolie zoals je hem nergens anders vindt en vooral: truffels die zoveel beter zijn als de ten onrechte gehypete Piëmontese truffel. En natuurlijk mag ik de wijnen niet vergeten: net zoals hun bewoners en de natuur waarin ze opgroeien als ze op hun best zijn. Denk maar aan Sagrantino di Montefalco, Torgiano, de wijnen van de Colli Amerini of de Colli del Trasimeno, … .Als ik voor een wijnland moet kiezen wordt het heel moeilijk: zowel Italië als Duitsland steken mekaar naar de kroon. Ik neig nu even weer naar Duitsland, omdat het op dit moment een wijnland is met een opvallende eigenheid en omdat er nog zoveel geëxperimenteerd wordt. Eigenaardige druivenrassen, curieuze blends en soms echte waaghalzerij (bv. Markus Schneider). Laten we hopen dat dat zo blijft, want eens de internationale markt iets ontdekt heeft is de boel gauw om zeep … .

pijltjeWaar koop je meestal je wijn ?
Zowat overal: kleinhandel, bij de wijnboer zelf of in een supermarkt. Het maakt niet zoveel uit. Als wat in de fles zit maar goed is. Ik ben wel veel voorzichtiger geworden: ik koop zelden nog wat ik niet geproefd heb. De laatste tijd koop meer en meer via via … iets meer zekerheid en eh, ja … minder pijn in de portemonnee.

pijltjeWat is het mooiste koopje dat je ooit gedaan hebt ?

Ik heb er al eens over geschreven: twee flessen Comtes de Champagne 1994 voor € 13 elk: fout geprijsd in het rek. Ik heb staan rondspringen als een gek toen ik de winkel uit was! 

pijltjeWelke fles had/heeft de mooiste prijs-kwaliteitsverhouding ?

Een fles Señorio de los Llanos Valdepeñas Gran Reserva 1999. Hij hoorde bij de allereerste reeks van zes flessen die ik kocht toen ik nog student was. Een paar maanden geleden dook mijn vriendin er nog eentje op uit de kelder; om de één of andere reden zoek geraakt in een kist Barbaresco’s. We waren er rotsvast van overtuigd dat het een stokoud, lelijk ding geworden was, maar ja, waarom toch eens niet proberen (elke fles die foutu is, is trouwens leerrijk, vind ik)? Wat er in ons glas kwam was echt onwaarschijnlijk lekker: perfect uitgerijpt, heel mooi uitgebalanceerd en, ‘natuurlijk’ eindeloos complex. ‘Ontroerend goed’ om even te citeren. En dat voor maar € 5,53!

pijltjeWat is de duurste fles die je ooit kocht ?
Batard-Montrachet 2004 van Henri Boillot à € 192/fles. Tja, … ik vraag me af of ik ooit nog zoveel geld zal uitgeven aan een fles

pijltjeWelke fles geef je cadeau aan je vervelende collega ?
Hangt ervan af wat voor soort vervelende collega het is. Kent hij iets van wijn en moet ik hem te vriend houden: de één of andere onbeduidende Bordeaux à la Château Beauséjour Fronsac 2000 (vooral die 2000 doet het ‘m). Kent ie niets van wijn, en moet ik hem te vriend houden: een banaal fruitig Nieuwe Wereldwijntje of een platte Pays d’Oc. Moet ik ‘m niet te vriend houden en ga ik ervan uit dat hij de boodschap begrijpt: een 3 literfles Leffe 9°.

pijltjeGeef je top drie van je mooiste wijnervaringen.
Montevertine Rosso 2002 op een MC van Kurkdroog. Ik zal nooit meer vergeten hoe stil het werd naar mate de fles veder rondging. Zonder twijfel de beste rode wijn die ik ooit gedronken heb. Als ik er nu aan terugdenk word ik er nog week van.
Een
Emidio Pepe Montepulciano d’Abruzzo Cerasuolo 2003. Een natuurlijke wijn, op straat gedronken op een geïmproviseerd terras in Civitella del Tronto, het dorpje met het smalste straatje van Italië en de meest reusachtige burcht die ik ooit aanzien heb (25.000 m²!). Bij een sappig stuk varkensvlees aan het spit, in de zon, met familie.
Een flesje Château de la Guimoniére Coteaux du Layon Chaume 1997, gewoon op zich thuis met mijn beerbluesbrother die ik al een half jaar niet meer gezien had.

pijltjeWat was de grootste ontgoocheling ooit ?

Domaine de la Mordorée La Reine des Bois CdP 2001. Was die nu compleet gesloten, of was de plaats na een fantastische Ornellaia 2001 die het ‘m deed? Of lag het gewoon aan mij? Ik hoor Venne nog zeggen: “Is da nu ne Mordorée?”, om nog maar te zwijgen van de reactie van mijn vriendin. Een ongelooflijke ontgoocheling.

pijltjeHeb je een mooie wijntip voor ons ?
Rood: Cantina del Colli Amerini, Carbio 2004, prachtige wijn voor een prikje en heel typisch Umbrisch (€ 9).
Wit:
Ca’ Ronesca, Podere de Ipplis, Colli Orienatli del Friuli 2004. Wie nog eens beweert dat de Italianen geen witte wijn kunnen maken, mag je met deze fles eens voor het hoofd slaan. Body en textuur van een Montrachet, mineraliteit en spankracht van een Moezel-Riesling en toch zo Sauvignon Blanc. Formidabel, zeker voor de prijs (€ 13).

pijltjeEen leuke wijnuitspraak, quote, gedachte?
Good wine needs no bush.
As you like it, Shakespeare.

Wijndejaarsvraagjes 6

   Not a wizzkid,
 eerder
 The whiskykid
De eindejaarsvraagjes
van Edwin 

walker2

 

pijltjeWaar, hoe, met welke fles of ervaring is je wijnpassie begonnen ?
Thuis door pa & ma, zelf wijnliefhebbers, en frequent bezoekers van Frankrijk, toen er nog vrede was in de relatie. Ik herinner me een zeer goede Talbot (Saint-Julien) van 1995. Vervolgens de start van een introductiecursus ‘Wijn’ te Syntra in 2001 samen met SB.
 
pijltjeDrink je elke avond wijn ?
+/-5 van de 7 dagen en dat is te weinig.
Dit zijn dan 2 à 3 flessen per week, halve fles per dag samen met het vrouwke. Voor een fles betaal ik zelden meer dan 8 euro. 

pijltjeWelke appellatie, streek, land draagt je voorkeur weg?
Frankrijk is en blijft voor mij nummer 1 met voorsprong. De verscheidenheid aan terroir & druif vind je nergens anders ter wereld op een dergelijk niveau.
Tegenwoordig lijkt het wel of je van de oude stempel bent, en je je ervoor moet schamen, maar qua appellatie ben ik overtuigd Bordeaux liefhebber. Voor 10 euro heb je er prachtige wijn, gemaakt met eeuwen voorkennis.
Naast Bordeaux, voornamelijk de streken met krachtige ‘mannelijke’ wijnen, zoals daar zijn Madiran, Cahors,….
 

pijltjeWaar koop je meestal je wijn ?
90% supermarkt Carrefour / Makro / Auchan / online
Je vindt er in grote lijnen dezelfde wijn als bij de kleinhandel, maar dan wel vaak 20% goedkoper.

pijltjeWat is het mooiste koopje dat je ooit gedaan hebt ?
6 x Fiefs de Lagrange 2000 op ebay voor nog geen € 40,00 

pijltjeWelke fles had/heeft de mooiste prijs-kwaliteitsverhouding ?
 De bovenstaande zijn aan € 6,00 per fles uitstekend 

 pijltjeWat is de duurste fles die je ooit kocht ?
Johnny Walker Blue Label, kadootje voor mijn vader op zijn 50ste verjaardag. € 150,00.
Wijn? Geen idee. Ik denk ergens max een € 45,00 voor een Bordelees chateau

pijltjeWelke fles geef je cadeau aan je vervelende collega ?
Domaine de la Vivonne 2000 Bandol bij de Match.
Nog geen 10 euro en gegarandeerd kurk. 

pijltjeGeef je top drie van je mooiste wijnervaringen.
1) Begin 2007 kreeg ik onverwacht een uitnodiging van de primeurs proeverij bij Cuvelier Fauvarque dichtbij Lille.
Hoe ik in dat adressenbestand ben verzeild weet ik niet, maar diegene die daarvoor heeft gezorgd verdient op zijn minst een bedankje.

Cuvelier Fauvarque is eigenaar van Chateau Moulin Riche, Pavillon de Poyferré, Léoville Poyferré, Le Crock, La croix Saint-Estèphe en Los Andes.
Samen met wijnvriend SB dronken we erop los, en werden we zelfs getrakteerd op een uitgebreide kaasschotel om de wijnen te ondersteunen.
Het mooie van het verhaal was dat de eigenaars van de chateaux aanwezig waren met allen een 2006 rechtstreeks van het vat getrokken en een vergelijkende wijn van een eerder jaar, vaak 2000.

We proefden er onder andere:
 

        Smith Haut Lafitte
        Rauzan Ségla
        Boyd Cantenac
        Lascombes
       
Lagrange
        Léoville Poyferré

en als kers op de taart Pichon Longueville, vrij te nemen zoveel als je kon drinken van 2002 en 2003.
Hopelijk volgt een tweede uitnodiging in 2008!

2) Chateau Montrose 2000, uitmuntend

3) De proeverij van de Saint-Émillion Grand Crus Classés vorig jaar in de Lozen Boer was zeker de moeite waard.

pijltjeWat was de grootste ontgoocheling ooit ?
Pinot Noir ontgoochelt mij in 90% van alle wijnen.
Een goed exemplaar kan ik zeker appreciëren maar wat is het ongelofelijk moeilijk een lekkere Pinot Noir te vinden met structuur én aanvaardbare prijs.

pijltje
Heb je een mooie wijntip voor ons ?
Gaan halen voor de feesten:
Champagne Charles de Cazanove  "Cuvée Cazanova"
Winkelprijs België          € 24,95
Auchan                          € 12,49

pijltjeEen leuke wijnuitspraak, quote, gedachte?
"Wine, madam, is God’s next best gift to man."

 

Wijndejaarsvraagjes 5

Een kopje groter
Maar meestal Bob
De wijndejaarsvraagjes
Van Rob
 
sassicaia

pijltjeWaar, hoe, met welke fles of ervaring is je wijnpassie begonnen ?
Bij ons in de familie was het de gewoonte om de klein(e)kinderen spuitwater met wijn te geven om zo wijn te leren drinken. Maar het begon pas echt in 1987, toen bompa zaliger een fles Réserve de la Comtesse en een Volnay uit 1975 opentrok om de kleinkinderen een beetje “opvoeding” bij te brengen. Dat was de eerste keer dat ik wijn dronk en echt een wauw gevoel had. Tot dan toe vond ik het maar een zuur gedoe. Op dat moment had ik zoiets van “En dat maken ze allemaal van druiven!!!!!” En die jeugdige verwondering is nooit helemaal weggegaan…
pijltjeDrink je elke avond wijn ?
Neen, we drinken voornamelijk in het weekend. Omwille van lunches met klanten kan het wijnverbruik zich wel eens uitbreiden naar weekdagen.

pijltjeWelke appellatie, streek, land draagt je voorkeur weg?
Haut Médoc en Toscane voor rood
Sauvignon Blanc, Chardonnay en Greco voor wit

pijltjeWaar koop je meestal je wijn ?
Bordeaux bij de warenhuizen, het meeste van wat Italiaans is en in mijn kelder ligt komt van bij Licata

pijltjeWat is het mooiste koopje dat je ooit gedaan hebt ?
Raar maar waar, elke keer dat ik de koffer uitla en mezelf bijna een hernia hef denk ik dat ik weer een koopje heb gedaan. Als ik dan toch een welbepaalde wijn moet noemen, Guidalberto van Tenuta San Guido 2003 voor 23 Euro gekocht ergens in een enoteca in Prato.

pijltjeWelke fles had/heeft de mooiste prijs-kwaliteitsverhouding ?
Ik moet eerlijk zeggen dat een tip van ons aller Vinejo namelijk Lanessan 2005 deze prijs voor mij wegkaapt. Ik heb hem over een periode van 3 dagen geproefd en hij bleef mij verrassen

 pijltjeWat is de duurste fles die je ooit kocht ?
Een magnum Sassicaia 2004

pijltjeWelke fles geef je cadeau aan je vervelende collega ?
Eentje met wat laxeermiddel insmilie5

pijltjeGeef je top drie van je mooiste wijnervaringen.
1.Tijdje geleden waren mevrouw en ikzelve 13 jaar samen. Dat hebben we gevierd in ons favoriete restaurant dat nu ook de mogelijkheid biedt om een eigen flesje mee te nemen. Zo gezegd zo gedaan, de excellente maaltijd werd begeleid door een fles Brunello Cerretalto Casanova di Neri 2001. Die wijn was zooooo geweldig dat we bijna hebben gevochten om toch maar geen BOB te zijn.
Oh ja, hoewel ik een kop groter ben heb ik toch het onderspit moeten delven….

2: Les Carruades de Lafite 1997 had ik voor mijn 30e verjaardag had gekre
gen van mijn beste vrienden. Die fles heeft me aangezet tot de acquisitie van, wat door veel mensen wordt omschreven als, overdreven hoeveelheden druivensap. Volgens mij was 1997 zo een beetje een jaar als 2001 & 2004, een beetje in de vergeethoek maar wel gewoon een goed, degelijk, lekker klassiek jaar.

3: Een fles perfect gerijpte Casa Emma Chianti Classico Riserva 2001 die ik in oktober van dit jaar dronk in Toscane op het landgoed zelf in gezelschap van mijn teerbeminde wederhelft en ons minimensje Emma.

pijltjeWat was de grootste ontgoocheling ooit ?
Een fles Tignanello 2001. Was wel lekker maar had voor die prijs meer verwacht van een van de eerste “supertuscans”.   

pijltjeHeb je een mooie wijntip voor ons ?
3 witte en 3 rode Italiaanse tips:

Wit:
Greco di Tufo Feudi di San Gregorio 2006, Licata, 16,4 Euro
Verdicchio dei Castelli di Jesi 2006 van Cimarelli, Licata, 7,2 Euro
Planeta Chardonnay 2005. Ik weet niet wie hem verkoopt in België. Prijs is rond de 20 Euro.

Rood:
Perlato del Bosco 2004 van Tua Rita, Licata, 21,44 Euro
Casa Emma Chianti Classico Riserva 2004, Matthys wines, 29 Euro

Badiola 2005, Castello di Fonterutoli, Licata, 10,95 Euro

pijltjeEen leuke wijnuitspraak, quote, gedachte?

En dat maken ze allemaal van druiven…    Applaudissements03

 

Wijndejaar 4

De vooravond van zondag 6 januari leef ik even op mooie witte wolkjes. De komende werkdag vergeten is een fluitje van een eurocent. Momenteel stromen niet enkel rode bloedcellen, leuko-   en trombocyten door mijn aderen maar ook bestanddelen van de cuvée Berengere van Chateau de Beauileu , coteaux d’ Aix en Provence. Een restje van het wijnfestival in Carrefour, gekocht aan -20% vorige zondag. Een wijn, gedomineerd door zijn houtlagering ( zacht, caramel, vanille), niet onweerstaanbaar maar toch behoorlijk lekker. Op de middag had ik al met de buren op straat gestaan in gezelschap van een zalig stukje foie gras ( mea culpa, Michel, mea maxima culpa maar ‘t was zo lekker) en daarbij een glaasje Carmes de Rieussec 2004, gewoon heerlijk, waarom moet je nog de eerste wijn kopen als de tweede al zo lekker is? In de namiddag dan wat geluisterd naar mijn soldenaankopen na een zaterdagje meetronen met mijn vrouwtje die eens de klerenwinkels in de Veldstraat ging napluizen. Resultaat: Geen enkel koopje gevonden voor Veetje( ik heb een fantastische vrouw), zelf daarentegen in de FNAC 5 superkoopjes gedaan:

*Josh Rouse: Subtitulo aan 3€ !!!! Schitterende singer songwriter, liedjes die zich bij elke luisterbeurt meer in je geheugen nestelen.

*Adam Green: Jacket full of danger à 6€: Het genie van Lou Reed gecombineerd met de weirdness van Frank Zappa, aaaaah!!

Dayna Kurtz: Another Black Feather à 4€: Jazzy en soulvol, fantastisch!

Howie Beck/ ST
à 4 € Rustig en intelligent, zalig luisterplezier

Maar uiteraard ging ik ook op zoek naar meer moois van de laatste ontdekking, Two Gallants. Drie maal dezelfde mini cd gevonden, twee maal aan 13.95€, één maal aan 10.95. Toch maar de laatste meegenomen ( nooit zomaar meegrissen, net zoals bij wijn af en toe eens de prijskaartjes vergelijken)  .The scenery of Farewell.
Slechts 5 nummers uitgesmeerd over 30 minuten. In mijn Bad Religiontijd zou ik zulke cd’ s verketterd hebben, een nummer van twee minuten was echt het maximum wat men mocht vragen van de attention spam van punkrockers. Maar deze cd van de twee folkpunkers( jawel) overstijgt nog de kwaliteit van alle andere (op zich al uitmuntende) schijfjes. Tja, ze hebben nét dat ietsje meer wat een uitstekende fles onderscheidt van een heel goede.
Maar ook in Belgie hebben we prachtige nieuwe groepjes. Zo is er bvb Elysian, héél lekkere gitaarrock in de stijl van Buffalo Tom, Love Battery, Superchunk en Kitchens of Distinction (voor wie dat nog kent) en zelfs Hüsker Du ( Bob Mould, we won’ t forget you). Check out the sound of Elysian  here!!
En… wat wil het toeval nu? De gitarist van Elysian is één van de enthousiaste bezoekers van deze blog! Hij is nog niet zolang met wijn bezig maar z’n wijnpassie neemt bijna de proporties aan van zijn muziekpassie. En dat wil wat zeggen.
Get on the wave
met de wijndejaarsvraagjes
van Dave!

Dave

pijltjeWaar, hoe, met welke fles of ervaring is je wijnpassie begonnen ?
Een Fiefs de Lagrange 1993, Kerstmis 2005, samen met mijn ouders en mijn broer. Mijn ouders hebben ons (goeie) wijn leren drinken en met mijn broer koop ook samen heel wat wijn, die we dan in de kelder van mijn ouders bewaren: de cirkel is rond !

pijltjeDrink je elke avond wijn ?
Neen, ik probeer toch ook wat op mijn gezondheid (en gewicht 😉 te letten. Ik probeer mij te beperken tot het weekend (wat niet altijd lukt !). En ik drink trouwens ook liever minder vaak wijn, zo
dat ik wat meer kan uitgeven als ik wel drink.

pijltjeWelke appellatie, streek, land draagt je voorkeur weg?
Rode Bordeaux, en meer bepaald Saint-Julien (70% van de kelder is daar ook mee gevuld).

pijltjeWaar koop je meestal je wijn ?
In supermarkten (GB, Carrefour, Delhaize, Colruyt)

pijltjeWat is het mooiste koopje dat je ooit gedaan hebt ?
Ducru-Beaucaillou 1997 (2eme Grand Cru Classé) aan 24 euro. In een godvergeten GB in Londerzeel.

pijltjeWelke fles had/heeft de mooiste prijs-kwaliteitsverhouding ?
Persoonlijk blijf ik
Fiefs de Lagrange een vaste waarde vinden, ook al is de 2005 verschrikkelijk duur.
– Maar ook in de categorie Wereldwijnen heb ik een aantal wijnen ontdekt die ik super vond. De lekkerste was de (Chileen) Santa Rita,
Cabernet Sauvignon 2004, Medalla Real "Reserva" (9,5 euro bij GB/Carrefour).

pijltjeWat is de duurste fles die je ooit kocht ?
– Als cadeau een fles
Gruaud-Larose 2001 (39 euro)
– Voor mezelf de bovengenoemde Ducru-Beaucaillou 97 (24 euro)

pijltjeWelke fles geef je cadeau aan je vervelende collega ?
Chateau La France; ooit eens in promo gekocht bij Colruyt zonder te proeven. Ik heb 2 flessen geproefd en die waren alle twee even slecht vond ik. De overige 4 heb ik dus weggegeven aan personen die het verschil toch niet proeven ;-))

pijltjeGeef je top drie van je mooiste wijnervaringen.
1.
Ducru-Beaucaillou 1997 (gewoonweg de beste wijn die ik ooit heb gedronken)
2.
Fiefs de Lagrange 1993 (zoals hierboven beschreven)
3.
Amiral de Beychevelle 2003 (gezellig etentje met mijn broer en zijn vriendin)

pijltjeWat was de grootste ontgoocheling ooit ?
Sarget de Gruaud-Larose 1996
, daar had ik echt iets van verwacht en viel heeeeel fel tegen. Kan natuurlijk ook aan de bewaaromstandigheden gelegen hebben (onlangs gekocht in Carrefour).

pijltjeHeb je een mooie wijntip voor ons ?
Als iemand me die vraag stelt antwoord ik tegenwoordig: Santa Rita, Cabernet Sauvignon 2004, Medalla Real: Heerlijke wijn, betaalbaar en vlot verkrijgbaar.
 
pijltjeEen leuke wijnuitspraak, quote, gedachte?
"Het leven is te kort om slechte wijn te drinken !"

<!––>   <!––>