WT bij Brunello, 14 december 2019

Triple Zero, La Taille aux Loups, Loire, Jacky Blot2014-2015
2 WitClos de la Bretonnière, Vouvray, La Taille aux Loups, Loire, Jacky Blot2013
3 RoodArbois Pupillin, Ploussard, Désiré Petit, Jura,2015
4 RoodBorie de Maurel, Cuveé Sylla, Minervois, Sylvie & Michel Escande2005
5 RoodHin Areni, Areni Vineyards, Armenië2014
6 RoodChiroubles, Chatenay, Beaujolais, Daniel Bouland2016
7 RoodMoulin A Vent, Labeaume, Beaujolais,2013
8 RoodLa Clos du Moulin A Vent, Monopole, Beaujolais, Domaine Labruyère2012
9 RoodChateau de Chambert, Cahors,1995
10 RoodDomaine de L’Eglise, Pomerol1975
11 RoodChateau Feytit-Clinet, Pomerol2005
12 OranjeCru Caplan, Sauternes1955

Heevie Teusted bij Thierry, 8 december 2019

Uitgeslapen Check

Welgezind Check

Fruit day Check

Topvriendjes Check

Topwijntjes Check

Alles was aanwezig voor een sublieme, onvergetelijke degustatie.

En dat werd het ook.

1/ Laurent Tribut, Chablis Beauroy premier cru 2012

Zeer mooi en fijn, het zilte verried de aop. Niet superlang, wel klassevol. 91

2/ Jean Claude Bachelet, Puligny Monrachet Sous le Puits 2009

Zeer intense neus, gegrild aroma, wit fruit, mineraliteit en caramel. Enorm lang in de mond, een ingehouden fluwelen kracht, zeer lange afdronk. Ik veronderstelde hier met een GC Chablis te maken te hebben. Uiteindelijk vonden we dit een symbiose van de finesse van Puligny en de kracht van Meursault. En kijk…de wijngaard ligt in…Blagny. 94

3/ Thibault Liger Bel Air Moulin a Vent VV 2014

Dit was weer zo n wijn die ons naar 3-4 streken tegelijk leidde. Loire? Of Beaujolais. Of tóch Bourgogne. Tiens, Noordelijke Rhone toch niet… Beaujolais jawel! Specerijen, grafiet, heerlijk mondgevoel. Amai zo schoon. 92

4/ Chateau Giscours Margaux 1988

Het ultieme evenwicht, lengte, fraicheur. Topklasse Bordeaux, ik gokte tussen 1982 en 1990 maar sloot 1988 uit omdat de wijn me té compleet leek. Wat een wijn. 95

5/ G. Barthod Chambolle Musigny 2009

Zeer fijne, minerale neus, fris in de mond, verrassing toen bleek dat dit 2009 was. We drinken onze Bourgognes nog steeds te jong. 91

6/ Ballot-Millot Pommard Rugiens 1999

Was het het jaartal? De wijnmaker? Het topperceel? Een combinatie van de drie maakte dat we een absolute topwijn in het glas kregen. Dit is de allerbeste Pommard die ik ooit mocht proeven. En ja, we drinken onze Bourgognes steeds….

7/ Chateau Yvonne Saumur 2014

Een domein dat volgens mij naar Clos Rougeard neigt. Alweer bewezen hier. Knapperig, lang, complex, nog enkele jaren te vroeg. 93+

8/ Regis Forey Vosne Romanée Les Petits Monts 2011

Zeer verrast dat dit Forey was, blijkt dat hij ook al vóor 2014 bijzonder elegante wijnen maakte. Zeer mooi. 92

9/ Fournier, Marsannay P’tite Grumotte 2013

Hier zat ik zéker in de Noordelijke Rhone. Die peper, dat frisse zwart fruit…ik gokte op Cornas. Grote ogen bij alle proevers toen bleek dat dit Bourgogne was. Zeer krachtig en eigenlijk toch wel atypisch, maar toch ook wel zéer zeer goed. 93

En dan kwam het allermooiste maar ook wel meest frustrerende moment van deze prachtige zondagnamiddag. We proefden iets wat we niet kenden. Iets wat uit een ander wijngalaxy leek te komen. Iets wat ons in vervoering bracht. Ons verstand stond stil. De stilte werd verstoord, want onze geurreceptoren en smaakpapillen hielden een feestje.

Henri Magnien Ruchottes Chambertin GC 2011

97

Chateau Montrose St Estephe 1997

Alweer (en nog steeds) het bewijs dat 1997 in Bordeaux even onderschat is als tot vorige week Roman Bezoes van de Buffalo s. 93

We eindigden in stijl met een glaasje fijne ijswijn.

We waren (voor eventjes) weer onbezorgd en totaal gelukkig.

Zingend als een uitgelaten horde voetbalsupporters verlieten we blij gemoed huize Thierry. Niet alles is verloren!

We love you Thierry

We do

We love you Thierry

We do

We love you Thierry

We do

Oh dear Thierry

We love you!!

Noordelijke Rhone Masterclass

We mogen het zo niet noemen want we haten het woord, maar Erik gaf ons een ware Masterclass Noordelijke Rhone.

WIT

Saint Joseph,Yves Cuilleron “ Lyseras” 2016

Donkere kleur, vol en vettig doch ook fris, heel zacht, balans 91

Crozes-Hermitage Jaboulet “Mule Blanche” 2017

Veel bleker van kleur, stenig, strakker. Ietwat alcohol bij opwarmen 90

Condrieu Domaine Rémi Niero “Chéry” 2016

Minerale neus, heerlijk fris fruit, bittertje, lang. 92

Saint Péray Dom. Du Tunnel “Pur blanc” 2017 (marsanne)

Hout, citruszeste, mineraal, elegantie. 93

Hermitage Domaine Bernard Faurie blanc 2016

Romig, hars, appelsien, mineraal, lang, mooie moelleux. 91-92

Hermitage Domaine Albert Belle, 2000

Caramel, gerookt, boenwas, harmonieus, gebrande nootjes in de afdronk. 88-89

ROOD

Saint Joseph,Domaine Coursodon “Silice” 2016

Peper, cassis, compact, vol, lekker. 89

Cornas Jaboulet “Domaine de St Pierre” 2006

Humus, amandel, nootmuskaat, animaal, zeer complex, peper, versmolten, fraicheur. Schitterende wijn, verbazend jong.

Saint Joseph Domaine Bernard Gripa 2010

Steak au poivre, echt vlezig. Knappe wijn! 91

Saint Joseph Domaine Bernard Faurie “Vieilles Vignes” 2012

Fijner, eleganter en puurder dan vorige. Bourgognesk zelfs 93

Hermitage Domaine Bernard Faurie “Bessards-Méal” 2009

Patjoulie, specerijen, bosfruit, lang, fris, fenomenaal. 95

VdP Collines Rhodaniennes Dom. Garon “Les Grandes Parcelles” 2017

Bij de gehaktschotel. Heel sappig en hedonistisch. 89

Monreale:Fuedo Disisa Roano syrah 2014

Verf, koffie, leder, vlezig, mooi. 90

Côte Rotie Chapoutier “La Mordorée 2007

Aards, leder, putje, peper, vleesjus, ultieme fraicheur en lengte in de mond, geweldige wijn. 95

Hermitage Chapoutier “Monnier Sizéranne” 1990

Gestoofde paprika, gebrande toetsen, animaal, heel lichte droogtrekking. We dachten aan een 2006!! 93

Het fenomenale uitzicht kregen we er gratis bij.

Hoeft het nog gezegd dat wij gelukkige mensen waren?

Beaujolais wit en rood.

Zoals elders vermeld, in Beaujolais worden er veel stokken gamay gerooid om te worden vervangen door chardonnay. Momenteel verkoopt dit in sommige delen van de streek beter dan de gamay.

Bij Nicolas Chemarin kreeg ik een fles mee van zijn witte, natuurlijk gemaakte wijn (geen toegevoegde zwavel). Hij had me de fles in de handen gestopt toen hij geen 4 euro kon terug geven wanneer ik mijn rode wijnen wou betalen en ik zei dat hij ze mocht houden. Echt een reactie van een gepassioneerde, niet van een commercant.

Toen eergisterenavond PvdW me wat kwam bij staan in mijn gevecht tegen de afgunst en hypocrisie in onze samenleving vond ik het, gezien de naam van de wijn, hét ideale moment om deze fles te openen.

Volledig natuurlijk gemaakt, zonder ook maar 1 gram toegevoegde zwavel.

In de neus hadden we een chenin gevoel, wat hars, rijpe appel. Appelsáp eigenlijk. Hmm, beetje typisch natuurlijke wijnen toch.

De mond is zeer zuiver maar mist volume en afdronk. Lekker, maar gezien het etiket en de wijnbouwer toch vooral ontgoochelend. Geef me maar zijn rode wijnen.

Vandaag dan had ik, na het uitproberen van enkele generieke Beaujolais die ik uit beleefdheid kocht in Pommiers, zin in een góede wijn ipv in een degelijk restaurantproduct. Ik opende de Moulin a Vent Les Brusselions 2014 van Louis Boillot.

,

Direct na openen even ruiken en… verrast door zijn tertiaire toetsen.

2014 in de streek is een zeer goed jaar, dus ik had een relatief jonge wijn verwacht.

Maar perceptie is alles, en na even zonder vooroordeel te ruiken en proeven begon deze wijn me echt te bekoren. Een Bourgondische neus, met het typische putje, champignons en een heel mooie, kruidige mineraliteit.

In de mond heel zacht en soepel, mooie lengte, niet supercomplex maar echt wel heel harmonieus en zalig drinkplezier. Máar, zoals gezegd, verrassend op dronk, wachten lijkt me niet nodig, integendeel.

However, niks doet me hier aan Beaujolais denken. De aop Moulin á Vent lijkt me eerder geschikt om op te nemen in de categorie Bourgogne Villages.

Beaujolais, enkele conclusie

Om het reisverslag van mijn derde bezoek aan deze prachtige streek af te sluiten ben ik zo vrij kort enkele slotbedenkingen te noteren:

Ondanks het feit dat bij de oudere generatie wijndrinkers de Beaujolais nog steeds diezelfde oubollige reputatie heeft van fruitige drinkwijnen, blijft deze streek éen van dre meest boeiende, renoverende en betaalbare kwaliteitsvolle streken. In wit maakt men steeds mooiere wijnen, maar het blijven toch vooral de rode wijnen die echt hoge toppen scheren.

Eigenlijk kan men spreken van drie types rode wijnen:

1/ De klassieke fruitige Beaujolais, gemaakt met de maceration (semi-) carbonique, waar in de prijsklasse 5-8 euro zeer degelijke producten worden gemaakt. (vb Domaine la Rocaillere) In deze categorie zitten echter ook de wijnen die de regio een slechte naam geven, waarvan vele worden gemaakt met uniformiserende technieken zoals thermovinificatie, toegevoegde gisten enz.. (Duboeuf en co)

2/De ambitieuze wijnen die een traditionele vinificatie krijgen en veelal een substantiële houtlagering. Deze wijnen durven qua stijl wel eens naar een Bourgogne gaan, doch even goed zijn het gestructureerde gamays die bijtijds een toefje Noordelijke Rhone karakter vertonen. (Capreoles, Thulon). Sommige van deze domeinen werken nog traditioneel qua behandeling (lutte raisonnee) andere werken ook al volledig bio of zelfs biodynamisch.

3/De navolgelingen van de “Bende zonder zwavel”, meestal semi Maceration Carbonique, waar de nieuwe generatie minder fanatiek sans souffre is en mits minieme toegevingen en toevoegingen er steeds beter in slaagt schitterende wijnen te maken die een volledig eigen karakter hebben maar de blinde proever ook wel eens richting voornoemde streken zou durven doen gissen. Ook hier veelal houtlagering, quasi nooit nieuwe foeders. (Chamonard, Chemarin). Het dient gezegd dat een aantal wijnbouwers van deze lichting wel degelijk ook cuvees sans souffre op de markt brengen. 

However, mét of zonder zwavel, met of zonder maceration carbonique, met of zonder houtlagering… Je les aime tous! 

Heart
Beaujolais…

Pierres Dorees

Het Zuidelijke deel van de Beaujolais is een stuk minder bekend bij wijnliefhebbers. Voornaamste reden hiervoor is dat in dit gebied enkel “gewone” Beaujolais wordt gemaakt, geen “Villages” of “Crus”. Nochtans is dit toeristisch een zeer interessant stukje patrimonium. In de omgeving van Villefranche is er een lappendeken van bijzonder pittoreske Middeleeuwse dorpjes met huizen en gebouwen die allen zijn opgetrokken uit de typische goudkleurige kalksteen die enkel daar wordt (en mag worden) gebruikt.
Les Pierres Dorées. Het effect hiervan is zeer oogstrelend. We reden door enkele van die dorpjes en genoten van de huizen en de speciale lichtinval, maar ook van de wonderbaarlijke vergezichten. Vooral het dorpje Oingt is het bezoeken waard.

En wat met de wijn, of is dit hier plots een toeristische brochure misschien? 

taz

Wel, naast enkele grote namen (denk maar aan Jean Paul Brun van Les Terres Dorees) zijn er honderden kleine wijnbouwers die -soms met de moed der wanhoop- zeer eerlijke wijnen vervaardigen en verkopen aan prijzen tussen de 4 en 8 euro. Meer en meer stokken gamay worden “arrachés” om chardonnay aan te planten.

We brachten een beleefdheidsbezoekje aan de schoonzoon van de hospita van onze B&B, Vincent Lafontaine van Domaine de la Rocaillere in Pommiers. Hij bezit en bewerkt zomaar eventjes 21 ha wijngaarden en maakt crémant, wit en rood. De gewone witte was fruitig en fris, de duurdere cuvee (7,5 ipv 6,5 euro!!) was houtgelagerd en deed zowaar denken aan een wijn uit het Noordelijke deel van La Grande Bourgogne.
Verder was er nog een verrassend krachtige Vielles Vignes (met syrah trekjes)en de cuvee Coup de foudre, houtgelagerd en een stuk rijker.
We kochten een crémant, twee witte en vier rode wijnen en betaalden 46 euro voor deze zeven flessen. Zowat de prijs van een flesje Premier Cru in de Cote d Or. Daar is het goud blijkbaar veel waardevoller dan in de prachtige heuvels van de Pierres Dorées.

Nicolas Chemarin

Laatste bezoek was er een aan een specialleke, ook behoorlijk rock n roll maar dan wel het betere werk. Nicolas Chemarin woont met zijn vrouw en twee schattige meisjes net voorbij Marchampt. Alles oogt nog wat slordig, maar ze zijn volop bezig de gebouwen te verfraaien en binnenkort is het zelfs de bedoeling een Gite te openen.

Nicolas (en jongen met een nonchalance en levensvreugde die me enorm aan Kempie deed denken) werkt behoorlijk “vin nature” maar is geen fanatiekeling en voegt veelal bij de botteling enkele grammen sulfiet toe aan de wijn. Voor de rest geen behandelingen, wel is er bij de cuvees uit het hogere gamma een lagering op houten vaten.

Eerst kreeg ik een rosé in het glas, verrassend donker van kleur (48 uur maceratie) maar ondanks het fruitige karakter wel degelijk poerdroog. Lekker, maar een Bandol adept kan je daar niet mee overtuigen.

De eerste rode draagt de naam die hij als enthousiaste newbie in het dorpje Marchampt kreeg: P’ tit Grobis. In de streek rond Marchampt liggen trouwens de steilste hellingen van de hele Beaujolais.
De instapcuvee was een zuiver wijn, licht en relatief eenvoudig. Het verschil met de volgende twee was echter behoorlijk groot. 

Zowel de Regnié Haute Ronze, gemaakt van een perceel met veel klei net naast Morgon, als de Villages Les vignes de Jeannot (60 jaar oude stokken) konden me enorm bekoren. Op een gegeven moment vond ik zelfs gelijkenissen met de Pialade van Reynaud, iets wat Nicolas, die wist waarover ik het had, eigenlijk wel kon beamen. Jammer genoeg waren zijn topcuvees, de Morgon en Le Rocher uitverkocht.

Toen ik mijn doosjes besteld had en ik wou betalen (moest cash uiteraard, verkopen is niet direct Nicolas zijn prioriteit) had hij niet direct 4 euro om terug te geven. Hij was al op weg naar zijn leefruimte toen ik riep dat het echt niet nodig was, zijn wijnen zijn goed genoeg om er wat meer voor te betalen.
Glimlachend kwam hij op zijn stappen terug. “Ah, mais alors je vais vous offrir une bouteille. 

Ik heb m beloofd dat ik het flesje “Je t ai dans la Peau”, gemaakt ter ere van zijn dochtertjes, op zijn en hun gezondheid zou opdrinken.

Capréoles

Een hernieuwd bezoekje aan Domaine Capreoles kon ik uiteraard niet laten liggen. Cedric Lecareux kwam net terug van de dokter, had last van een ontsteking ergens aan de hiel, vervelend want hij speelt basketbal in clubverband. De bijzonder aimabele vigneron liet het niet aan zijn hart komen en trakteerde me op een degustatie van zijn verschillende cuvees en wat technische uitleg over de maceration carbonique, al uitgebreid besproken op het forum. Over zijn wijnen kan ik kort zijn, ze combineren nog steeds evenwicht met materie en elegantie. De 2018 s die ik mocht proeven waren van een zeer hoog niveau. Zo ook de instapcuvee, L Amourgandise, die nu is uitgebracht onder de nieuwe aop benaming Beaujolais Lantigniés.
Cedric is aan het overstappen naar de biodynamie, op de foto zie je hem in zijn “dynamisateur” loeren. Geen idee of het de wijnen nóg beter zal maken, maar Cédric wil geen enkele kans laten liggen om het allerbeste uit zijn terroir te halen.

Rock n roll High School

Ik hou van punk en rock n roll.
Maar als punkers wijn maken ben ik toch wat achterdochtig. 
Punkmuziek staat niet bekend om zijn mooie melodielijnen en zijn harmonisch karakter.
En dit is nu net wat ik zou kunnen zeggen over de wijnen van Guillaume Joncy van Domaine Joncy. Hij ontving me met de sigaret in de hand, en dit was niet de enige gelijkenis met Frederik Segonneau van Domain de l R (Chinon). Feit is wel: de punker van Chinon maakt veel betere wijnen.

Van het 7- tal wijnen die Guillaume me liet proeven waren er twee die geoxideerd waren en 1 die volgens mij last had van “volatile”. De andere paar wijnen werden veel te warm geschonken (zeker aan 20 graden) en smaakten me dus ook niet al te best. 
Guillaume is zoekende, constant aan het experimenteren, plant stokken Gewurtztraminer, syrah en pinot noir aan, maakt heel wat cremant (en andere schuimwijnen) en zelfs gewoon puur druivensap. 
Naast 1 flesje Cote de Brouilly kocht ik dan maar een 6 tal flesjes chardonnay en gamay. Niet gefermenteerd wel te verstaan.. 😉

Ondanks mijn povere aankopen kreeg ik de net ontkurkte “La Trad Nature 100% raisin” mee “pour ce soir a la gite, pas attendre a demain parce que ca ne supporte pas l oxygene.”
Het onrijpe karakter van de wijn deed hem echter al de avond zelf in de gootsteen belanden…
Het wijnpunkertje zou wellicht baat hebben bij een inschrijving in de Rock Rock Rock Rock Rock ‘n Roll Wineschool…